به گزارش قدس آنلاین، سیدمحمد ساداتاخوی، مجری ویژهبرنامه «دچار»، درباره پذیرش اجرای این برنامه گفت: همیشه تلاش کردهام به کاری که برای اباعبدالله(ع) باشد، «نه» نگویم. وقتی درباره ایده «دچار» گفتوگو کردیم، متوجه شدم با برنامهای مواجه هستم که قرار است از زاویههای مختلف ادبی، هنری و تاریخی به عاشورا نگاه کند. بعد هم که فهرست مهمانان و تنوع سوژههای بخش گفتوگو را دیدم، به عنوان تجربهای متفاوت وارد گروه برنامهساز شدم و به تعبیر خودم، مانند هیئتی که همهجور خادمی دارد، من هم «میزبان» شدم.
مخاطب «دچار» فقط مخاطب برنامههای مذهبی نیست
این مجری درباره نسبت اجرای «دچار» با مخاطبان شبکه نسیم گفت: در ابتدای ساخت برنامه هنوز قطعی نبود که «دچار» از کدام شبکه پخش شود، اما با توجه به طبع برنامه، یکی از پررنگترین احتمالات، شبکه نسیم بود.
ساداتاخوی افزود: همه شبکهها مخاطب خاص و مخاطب عمومی دارند. شبکه نسیم نیز به دلیل تعریفی که در نام و عنوان خود دارد، مخاطبانی عمومیتر دارد و همین موضوع اجرای «دچار» را برای من جذابتر کرد. همیشه دوست داشتهام اگر قرار است حرف معنوی گفته شود، در قالبی متفاوت و با تعاریف رسانهای همهفهم و جذاب بیان شود.
وی ادامه داد: در شبکه نسیم با معنای دقیق کلمه با «مردم» مواجهیم، مخاطبانی از گروهها و نقاط مختلف که در عین عمومی بودن، فهمیده و نکتهسنج هستند. پخش برنامههای گفتوگومحور، طنز و سرگرمی در این شبکه، مخاطبان را اهل ذوق و باریکبین کرده و همین موضوع کار مجری را دشوارتر میکند.
این مجری افزود: گفتوگو با حجتالاسلام طباخیان نیازمند شنیدن و همراهی بیشتر بود، گفتوگو با دکتر بهزادی همراهی و مکالمهای دانشگاهی میخواست و در بخش گفتوگو با مهمانان مختلف نیز لازم بود ضمن ایجاد فضای اعتماد متقابل و احترام به روایتهای شخصی، مهمانان را در مسیری قرار دهم که نکتهای از روایت آنها فراموش نشود.
وی اضافه کرد: اگر «دچار» بتواند کسی را که مخاطب دائمی برنامههای مذهبی نیست، جذب کند، بنشاند و به او احساس بدهد که او هم مخاطب «دچار» است، بهترین اتفاق ممکن رخ داده است. شاید جدیترین مسئله ما زمان بود. زمانی که در اختیار برنامه قرار گرفت کمتر از چیزی بود که در ابتدا تصور میکردیم و همین مسئله باعث کوتاه شدن بسیاری از گفتوگوها شد. بسیاری از بحثها، شخصیتها و موضوعاتی که مطرح شدند، اگر فرصت بیشتری برای پرداخت داشتند، ظرفیت تبدیل شدن به برنامهای مستقل را داشتند.
اصالت عاشورا نباید قربانی نوگرایی شود
ساداتاخوی که سالها در حوزه نوحه و فرهنگ هیئت پژوهش کرده است، درباره تغییرات شیوههای عزاداری گفت: پسند شخصی من شیوههای سوگواری سنتی است، اما هیچگاه در مواجهه با شیوههای نو دافعه نداشتهام. مسئله من جایی است که ارکان اصالت به حاشیه رانده شوند.
وی افزود: از خردسالی هیئتیها، مداحان و خادمان اصیل را دیدهام و درباره آنها کتاب هم نوشتهام. بنابراین نمیپذیرم کسی به دلیل فرصتهای نابرابری که در فضای مجازی دارد، پشت پا به ریشههای اصیل هیئتی بزند؛ ریشههایی که با اشک نسلها آبیاری شدهاند.
ساداتاخوی ادامه داد: البته بسیاری از هیئتها و مداحان نوپا تجربههای ارزشمندی در نوگرایی دارند و مخاطبان دورههای تاریخی نیز با یکدیگر متفاوتاند. نمیتوان همه شیوههای اصیل را بدون تغییر و روزآمدی به نسل امروز عرضه کرد. ریشههای اصالت اتفاقاً امکان همهجور نوآوری بهقاعده و فکرشده را دارند.
وی تصریح کرد: پرسش اصلی این است که در این تغییرات چه ارکانی حفظ میشوند و چه چیزهایی از دست میروند. فرم، زبان و حتی ذائقه موسیقایی میتواند تغییر کند، اما اگر این تغییر نسبت خود را با حقیقت واقعه، شأن مجلس و میراث فرهنگی از دست بدهد، برای من غمانگیز است.
این مجری گفت: از اساس، داستان عاشورا آمده است تا «ما» تغییر کنیم و اشتباه است که منتظر تغییر عاشورا یا جلوههای آن باشیم. جلوه، تصویری از اصالتی است که در قاب آینه زمان مینشیند.
ساداتاخوی در پایان با اشاره به تجربه حضور خود در «دچار» گفت: اگر از ویژگیهای رسانهای برنامه بگذریم، گروه جوان و پرصفای پشت دوربین و یکدلی مهمانان در خدمت به سیدالشهدا(ع)، از مهمترین ویژگیهای «دچار» بود. اگر «دچار» مورد پسند مخاطب قرار گرفته باشد، این نتیجه کنار هم قرار گرفتن همه ارکان برنامه و همراهی مدیران، گروه فنی و فکری است.
نظر شما